Momenteel ben ik een boek aan het lezen met de titel ‘Vrouw wie ben je?’[1]. Misschien vind je het tamelijk lachwekkend klinken, misschien ook niet. Anyway, dit boek is mij aan het helpen bij het nadenken over wie ik ben. Ik heb op die vraag nog lang geen antwoord geformuleerd, want het is een lastige vraag, want wie ben ik? En om het op jou te betrekken: wie ben jij? Ik zal kort mijn gedachten over het onderwerp laten gaan… alvast een voorproefje geven. Ik hoop er later meer over te vertellen, maar nu dus even nog niet… wel alvast een begin van het antwoord.
Een antwoord formuleren op die vraag is moeilijk. Antwoord geven op de vraag wat doe je, is te doen. Zo kan ik vertellen dat ik theologie studeer en bijna klaar ben met m’n eerste jaar. Ook kan ik vertellen dat ik graag lees, praat met mensen en hobo speel. Maar dat is niet echt een antwoord op de vraag: Wie ben ik?
Is het vertellen van mijn leeftijd, kerkelijke achtergrond, gezinssamenstelling en het beschrijven van mijn uiterlijk dan het antwoord op de vraag wie ik ben? Volgens mij ook niet. Ik zou immers nog steeds in grote lijnen dezelfde Simone zijn, wanneer ik meer of minder broertjes of zusjes had, of wanneer ik opeens bruine ogen zou hebben.
Nee, volgens mij gaat de vraag wie ik ben, gaat veel dieper.
Wanneer ik namelijk over die vraag nadenk, lijkt het diepst van mijn wezen, van mijn bestaan, erbij betrokken te zijn…Maar dan komen we bij de vraag: ‘wat is dan het diepst van mijn wezen, van mijn bestaan?’ Ik kan je vertellen dat ik het echt niet weet, behalve dan dat ik zeker weet dat God erbij betrokken is.
Denk er ook maar eens over na: Wie ben jij? En hoe hoort God daar bij?
[1] Willy Bakker-Huizinga, Vrouw wie ben je?, over zelfbeeld en eigenwaarde van vrouwen (Kampen: Voorhoeve, 2000).
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten